Farslar İktidar Arıyor, Güney Azerbaycan Devlet

Güney Azerbaycan Türkleri nöbettedir.

İran sahasında yaşanan çözülme, yalnızca bir rejim krizi değildir; bu, aynı zamanda tarihsel bir devlet krizi ve kimlik hesaplaşmasıdır. Bugün belirleyici ayrım, sıkça iddia edildiği gibi “rejim karşıtları” ile “rejim yanlıları” arasında değil; geleceğin nasıl kurulacağı sorusunda ortaya çıkmaktadır.

Fars muhalefetinin temel hedefi nettir: Mollalar gitsin, yerine şah gelsin ya da başka bir merkezî iktidar inşa edilsin. Yani mesele, baskıcı yapının ortadan kaldırılması değil; iktidarın kimin elinde olacağıdır. Devletin Fars merkezli özü tartışma dışıdır. Değişmesi istenen, yalnızca yönetim biçimi ve vitrinidir.

Bu nedenle Fars muhalefeti, mollalarla yöntemsel olarak çatışsa da zihinsel olarak onlardan kopmuş değildir. Her iki yapı da aynı devlet aklının, aynı merkezî tahakküm anlayışının ve aynı inkâr siyasetinin devamıdır. Şahçılık ile mollacılık arasındaki fark, rejimin ideolojisinde değil, yalnızca meşruiyet anlatısındadır.

Güney Azerbaycan’ın Meselesi Rejim Değil, Egemenliktir

Güney Azerbaycan Türkleri için mesele, hiçbir zaman “hangi Fars iktidarı?” sorusu olmamıştır. Bizim sorumuz baştan beri şudur:
Bu toprakların gerçek sahibi kimdir ve bu halk kendi kaderine ne zaman hükmedecektir?

Bu nedenle Güney Azerbaycan Türkleri ile Fars muhalefeti arasında geçici bir taktik birliktelikten söz edilebilir belki; ancak stratejik bir ortaklıktan asla. Çünkü tarafların nihai hedefleri taban tabana zıttır.

Fars muhalefeti İran’ı kurtarmak ister.
Güney Azerbaycan Türkleri ise kendi devletini kurmak ister.

Bizim talebimiz, Fars merkezli herhangi bir rejimin restorasyonu değildir. Ne mollaların “İslam Cumhuriyeti”, ne de şahçıların “modern monarşisi” Güney Azerbaycan Türklerinin kaderini temsil eder. Her iki senaryo da Türklerin yeniden ikinci sınıf vatandaş, yeniden inkâr edilen bir halk, yeniden merkezden yönetilen bir koloni olması demektir.

Bu nedenle Güney Azerbaycan Türk Cumhuriyeti perspektifi, bir slogan değil; tarihsel bir zorunluluktur.

Stratejik Sabır: Geri Çekilme Değil, Konum Alma

Bugün bazı çevreler Güney Azerbaycan Türklerinin “sessizliğini” yanlış okumaktadır. Bu sessizlik ne korkudur ne de tereddüt. Bu, stratejik bir sabırdır.

Güney Azerbaycan Türkleri acele etmez. Çünkü bu sahada erken, hazırlıksız ve plansız atılan her adım; kazanım değil, yüzyıllık bir fırsatın heba edilmesi anlamına gelir. Biz zamanı, zemini ve sonucu birlikte hesaplarız. Çünkü bu mücadele bir günün, bir sokak gösterisinin ya da bir rejim değişikliğinin meselesi değildir.

Bu, devlet kurma mücadelesidir.

Fars muhalefetinin en büyük korkusu da budur. Çünkü Güney Azerbaycan’ın devletleşmesi, İran adı verilen yapının çözülmesi demektir. Bu yüzden ne mollalar ne de şahçılar, Güney Azerbaycan Türklerinin gerçek taleplerini dile getirmesini istemez. Onların istediği, Türklerin yalnızca “destekçi” olmasıdır; özne değil.

Sonuç: Yol Ayrımı Kesindir

Bugün İran sahasında herkes bir yol ayrımındadır.

Farslar iktidar arıyor.
Güney Azerbaycan Türkleri ise devlet.

Bu iki hedef aynı anda gerçekleşemez. Bu nedenle tarafsızlık yoktur, belirsizlik yoktur, orta yol yoktur. Ya Fars merkezli bir İran’ın yeniden inşası ya da Güney Azerbaycan Türklerinin kendi egemen geleceği…

Ve Güney Azerbaycan Türkleri, bu tarihi hesaplaşmada nöbettedir.
Ne erken konuşur, ne de geç kalır.
Çünkü bu kez mesele bir rejimin yıkılması değil; bir milletin kaderini eline almasıdır.