87 Yaşındaki Azerbaycan Türkü Kadına Zorla “İtiraf” Videosu: Rejimin Korku Siyaseti Belgelendi

Güney Azerbaycan’ın Sarab kentinde, 87 yaşındaki Güney Azerbaycan Türkü bir kadın, yalnızca bir video görüntüde kısa bir eleştiride bulunduğu gerekçesiyle İran Devrim Muhafızları tarafından kaçırıldı ve zorla “itiraf” videosu çektirildi.

Edinilen bilgilere göre olay, Ocak 2026’nın ilk günlerinde yaşandı. Yaşlı kadın, ülkede devam eden protestolar sırasında İran lideri Ali Hamaney’i, halkın bastırılması ve yaşanan ölümler nedeniyle eleştirdi. Bu sözlerin hemen ardından evinden alınarak bilinmeyen bir yere götürüldü.

Günlerce Psikolojik Baskı ve Tehdit

Ailesinin aktardığına göre, kadın günlerce yoğun psikolojik baskıya maruz bırakıldı. Sorgu sırasında kendisine, Kahrizek Cezaevi’nde katledilenlere ait görüntüler izletildi. Bununla da yetinilmedi; çocukları ve torunlarının aynı akıbete uğrayacağı tehdidiyle sindirilmeye çalışıldı.

Bu baskıların ardından yaşlı kadın kamera karşısına çıkarılarak zorla şu ifadeleri söylemeye mecbur bırakıldı:

“Lideri seviyorum… söylediklerim yanlıştı.”

Bir Gözaltı Değil, Açık Bir Psikolojik Şiddet Vakası

87 yaşındaki bir kadının, torunları üzerinden tehdit edilerek “özür” videosu çekmeye zorlanması, sıradan bir gözaltı vakası değil; açık ve sistematik bir psikolojik şiddet örneğidir.

Bu tür videolar, yalnızca mağduru aşağılamayı değil, aynı zamanda topluma korku salmayı amaçlayan bir devlet pratiğine işaret etmektedir.

Kısa Analiz | Korkunun Kayda Alınması

Serab’da yaşanan bu olay, İran rejiminin uzun süredir uyguladığı üç aşamalı sindirme politikasını bir kez daha gözler önüne sermektedir:

1. Sembol seçimi:
Yaşlı bir kadının hedef alınmasıyla “kimse dokunulmaz değil” mesajı verilmektedir.

2. Travmanın araçsallaştırılması:
Kehrizak gibi toplumsal hafızada yer etmiş katliam mekânları, bilinçli şekilde tehdit unsuru olarak kullanılmaktadır.

3. Kamera zorlaması:
Zorla alınan “İtiraf” beyanlarıyla hem birey aşağılanmakta hem de toplum üzerinde caydırıcı bir korku atmosferi yaratılmaktadır.

Sistematik Bir Korku Siyaseti

Sarab’daki bu vaka münferit bir aşırılık değil; rejimin kurumsallaşmış korku siyasetinin bir parçasıdır. Ancak aynı zamanda önemli bir gerçeği de açığa çıkarmaktadır:

Bir rejim, 87 yaşındaki bir büyükannenin sözlerinden dahi korkuyorsa, asıl kırılgan olan güç o rejimin kendisidir.